Medycyna identyfikuje szereg chorób, których rozpoznanie wskazuje na robaki podskórne u ludzi.
- Wągrzyca. Jej czynnikiem sprawczym są larwy tasiemca wieprzowego. Najczęściej przedostaje się do organizmu z nieprzegotowaną wodą lub jedzeniem. Robaki te są zlokalizowane w narządach wewnętrznych, oczach, mózgu, mięśniach i pod skórą (obserwuje się je na ramionach, dłoniach, klatce piersiowej). Takie pasożyty mogą żyć u ludzi przez lata; Pod naskórkiem tworzą się zgrubienia i obrzęki, które z czasem stają się gęstsze. Diagnozę ułatwia pokrzywka, która stale objawia się wysypką na skórze.
- Schistosomatoza. Chorobę tę wywołują robaki żyjące w zbiornikach wodnych Afryki i Azji. Robaki atakują układ moczowo-płciowy i skórę. Głównymi objawami są swędzenie, wysypka, zapalenie skóry, obfite pocenie się w nocy, uszkodzenie nerek i powiększenie wątroby.
- Filarioza. Są to nicienie nitkowate żyjące w Ameryce Południowej, Azji i Afryce. Roznoszą je owady wysysające krew. Choroba rozwija się bardzo długo (do siedmiu lat), ale wywołuje szereg patologii skóry: wrzody, egzema, guzki, grudki, wysypki. Jeśli dana osoba nie zwraca uwagi na ciągłe bóle głowy, senność, zaburzenia snu i ogólne osłabienie, mogą rozwinąć się powikłania w postaci artrozy, jaskry i zaćmy.
- Świerzb. Jeszcze pół wieku temu świerzbowce były dość powszechne. Osiada w głębokich warstwach nabłonka, żeruje na nim i składa tam jaja. Samica pasożyta żyje około dwóch miesięcy, ale udaje mu się złożyć pod skórą kilkadziesiąt jaj. Roztocze przedostaje się przez kanały w nabłonku i dlatego powoduje silne swędzenie. Lokalizacja: fałdy na ciele, boki ud, gruczoły sutkowe, pachy, narządy płciowe i włosy. Na ludzkiej skórze pojawiają się pęcherzowe wysypki, pryszcze, czyraki i inne powikłania.
- Robak sercowy. Są to pasożyty, które mogą istnieć nie tylko podskórnie, ale także infekować gałkę oczną. Samice tych robaków osiągają długość do 30 cm, a samce do 10. Nosicielami tego gatunku robaków są psy i koty, a ugryzając je, komary przenoszą larwy mikrofilarii na człowieka. Rozwój dorosłego osobnika w organizmie może zająć lata. Według statystyk większość usuwania gałek ocznych następuje właśnie z powodu diagnozy robaczycy sercowej, po całkowitym pogorszeniu wzroku, aż do ślepoty. Pod skórą tworzą się grudki, które swędzą, stają się czerwone i mogą osiągnąć wielkość jajka. To w nich znajduje się dorosły robak.
- Dracunculoza (robak morski). Są to okrągłe robaki, które osiągają długość do 120 centymetrów. Częściej spotykany w klimacie tropikalnym. Oprócz ludzi dotknięte są także koty i psy. Można się nimi zarazić pijąc nieprzegotowaną wodę lub pływając w zanieczyszczonych wodach. Po wejściu do organizmu jako larwa robak osiąga dorosłość dopiero po roku przebywania u człowieka. Na tę chorobę najczęściej cierpią nogi: to one są podatne na powikłania w postaci rozwoju przykurczów i stanów zapalnych stawów. Ponadto obecność robaka morskiego w człowieku jest obarczona gangreną i zatruciem krwi.
- Choroba tęgoryjca. Robaki chorobotwórcze żyją w klimacie tropikalnym i subtropikalnym. Tęgoryje wnikają w ludzką skórę przez najmniejsze uszkodzenie skóry (zwykle nóg) i pozostają tam, aby pasożytować. Choroba objawia się silnym świądem, czasami kaszlem, niedokrwistością i objawami uszkodzenia narządów wewnętrznych.
- Nużyca. To jedna z najczęstszych dolegliwości dermatologicznych. Dochodzi do niego w wyniku podskórnej penetracji roztocza chorobotwórczego. Jest to choroba nierobakowa, ale szkodnik żyje również w warstwach naskórka (w przewodach Meiboma i gruczołach łojowych). Objawy pasożytów: obfity, wyraźny trądzik na twarzy, policzkach, czole i wokół oczu, czasami obserwuje się wypadanie rzęs.
Niestety pasożyty mogą żyć i żerować nie tylko w narządach wewnętrznych człowieka, ale także przenikać pod skórę. Powoduje to szereg chorób, które mają swoje specyficzne cechy. Ważne jest, aby w porę zdiagnozować przyczynę nieprzyjemnych objawów i rozpocząć leczenie, zanim pasożyty wyrządzą duże szkody w organizmie. Większość pasożytów żyjących pod skórą można zarazić się wyłącznie w tropikalnych szerokościach geograficznych: pływając w stojącym zbiorniku wodnym, pijąc nieprzegotowaną wodę lub padając ofiarą krwiopijnego owada. Ale niektóre osoby są „dodawane” do swojego ciała bez wychodzenia z domu.
Diagnoza, objawy i oznaki
Jeśli podejrzewasz robaki i pasożyty podskórne, powinieneś jak najszybciej zgłosić się do lekarza, ponieważ niektóre osobniki żyją u ludzi przez kilka lat, zanim „zachwycą się” objawami. Dlatego do czasu wykrycia pasożyty spowodowały już szkody dla zdrowia.
Ponieważ obraz kliniczny robaków i innych mieszkańców tkanki podskórnej jest dość niejednoznaczny, a wiele objawów pojawia się indywidualnie, z reguły nie ma jednoznacznej listy objawów. Istnieje wiele wskaźników, które mogą wskazywać na pasożyty podskórne: ciągły świąd, podrażnienie skóry, różnej wielkości grudki, wysypka, drobne pęcherze na powierzchni nabłonka, pośrednio – zaburzenia snu, zmęczenie.
Aby poznać etiologię takich objawów i wykluczyć inwazję robaków, należy odwiedzić wielu specjalistów, między innymi:
- dermatolog;
- neurolog;
- alergolog;
- specjalista chorób zakaźnych;
- psycholog (jeśli poprzedni specjaliści nie znaleźli żadnych patologii w swoim profilu).
Diagnozę przeprowadza się na kilka sposobów, w zależności od objawów:
- badanie krwi na obecność antygenów;
- badanie próbki naskórka;
- rozmaz;
- przyjęcie tajemnicy;
- skrobanie
To właśnie te wskaźniki mogą ujawnić obecność lub brak pasożytów na skórze danej osoby.
Tradycyjne metody zwalczania szkodników
Leczenie zależy bezpośrednio od rodzaju robaka pasożytniczego. W każdym indywidualnym przypadku dobierana jest odpowiednia terapia, biorąc pod uwagę wiek i stopień zaniedbania problemu.
Większość leków jest dość toksyczna nie tylko dla robaka, ale także dla organizmu ludzkiego.
- pozbycie się drakunculozy jest możliwe tylko poprzez operację;
- pasożyt świerzbu jest skutecznie wydalany za pomocą kwasu solnego i mydła siarkowego;
- Antymon pomoże w schistosomatozie;
- w przypadku wągrzycy stosuje się leki i operację;
- Organizm od nużycy łagodzi linia kosmetyków do pielęgnacji skóry twarzy (specjalne mydło do mycia, krem).
Oprócz tradycyjnego leczenia farmakologicznego pacjent musi zaostrzyć procedury higieniczne, uważnie monitorować czystość ciała, pomieszczenia i ubioru oraz unikać niepotrzebnego kontaktu z ludźmi. W niektórych przypadkach będziesz potrzebować żywienia dietetycznego i kosmetyków do pielęgnacji skóry.
Zapobieganie robakom podskórnym
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku inwazji robaków pasożytniczych, ponieważ wprowadzenie pasożytów do organizmu jest dość łatwe, jednak prawidłowa diagnoza i leczenie mogą zająć lata.
Aby zminimalizować ryzyko podskórnego zakażenia robakami, lekarze zalecają przestrzeganie następujących zasad:
- przed wyjazdem do krajów o klimacie tropikalnym należy się zaszczepić;
- zawsze przestrzegaj zasad higieny: myj ręce po kontakcie z dużą liczbą osób, pieniędzy, po wizycie w toalecie, przed jedzeniem;
- kobiety nie powinny używać cudzych kosmetyków, gdyż istnieje duże ryzyko wprowadzenia na skórę larw pasożytów (lub roztoczy);
- Owoce i warzywa przed spożyciem należy dokładnie umyć, a najlepiej zalać wrzątkiem, mięso wystawić na długotrwałe działanie ciepła i przegotowaną wodę do picia;
- ostrożnie traktuj wszelkie uszkodzenia skóry środkami antyseptycznymi, szczególnie w tropikach;
- nie pływaj w brudnych i podejrzanych zbiornikach wodnych.
Jeśli pod skórą zadomowiły się pasożyty, jest to powód, aby jak najszybciej zgłosić się do dermatologa. Będzie w stanie określić rodzaj robaka i zalecić odpowiednie leczenie. W większości przypadków pacjent będzie leczony zachowawczo, obejmujący przyjmowanie leków przeciwrobaczych i innych leków łagodzących objawy choroby u ludzi.